De Deur Maastricht - Ervaringen

Ik ben opgegroeid in een gemiddeld gezin, in de buurt van Eindhoven. Ik had op zich wel vriendinnetjes en alles ging goed tot zo'n beetje aan de puberteit. Ik begon me te interesseren voor allerlei occulte zaken en daardoor trok ik me terug in mezelf. Ik kon me niet uiten en openen voor anderen. Ik was heel erg gevoelig voor wat anderen tegen me zeiden en van me dachten. Daarbij opgeteld de puberperikelen, ging het helemaal niet meer goed met mij. Met mijn ouders durfde ik ook niet te praten, dus keerde ik me steeds meer in mezelf. Op een gegeven moment, toen ik 14 jaar was, besloot ik dat ik geen zin meer in het leven had en besloot ik zelfmoord te plegen. Dat mislukte en mijn ouders kwamen erachter. Ze hadden er erg veel verdriet van. En ik wist dat ik het daarom niet nog een keer kon proberen. Dus daar zat ik dan, ongelukkig, maar ik kon er niets mee. Ik voelde me afgewezen door iedereen en hobbelde maar door het leven.

Op mijn zeventiende ging ik in Eindhoven verpleegkunde studeren, op dat moment kon ik al bijna niet meer over koetjes en kalfjes praten en dat liep dus helemaal niet, want als verpleegkundige moet je je juist op anderen richten. Ik ben toen met die opleiding gestopt en heb me aangemeld bij het RIAGG en ik kwam in een praatgroep met andere jongeren terecht. Ik zag wel wat mijn problemen waren, onder andere liegen uit onzekerheid voor wat mensen van me zouden vinden. Maar ik durfde dat in die groep niet te vertellen. Aan de buitenkant veranderde ik wel. Ik zag de noodzaak. Ik begon meer te kletsen over van alles en nog wat. Maar aan de binnenkant was ik ongelukkig en afgewezen.

Na een jaar ging ik studeren in Maastricht en kreeg daar wel wat vrienden, durfde mijn mening te zeggen, maar de binnenkant veranderde niet. Vlak voor ik naar Maastricht verhuisde, overleed mijn allerliefste neef. Daar was ik echt kapot van. Maar daardoor ging ik nadenken over het leven na de dood. Wat zou er zijn en zou er een God zijn?

Na een jaar begon ik naar een studentenvereniging te gaan waar ik een jongen ontmoette die geloofde in God. Hij had een rust over zich, waar ik zelf erg naar verlangde. Ik praatte met hem over God en hij nodigde me vaker uit voor bijeenkomsten. Maar ik ging nooit. Hij gaf me een boekje van David Wilkerson: Kruis in de asfaltjungle. Dat ging over een prediker die zijn televisie de deur uit deed en in de extra tijd, die hij daardoor kreeg, ging bidden. Maar, hij praatte echt met God! Dat vond ik wel heel apart.

Na een hele tijd moest ik voor de derde keer op voor mijn rijbewijs en ik zag het eigenlijk helemaal niet zitten, ik was iedere keer zo zenuwachtig. Toen bad ik mijn eerste gebed: God, als U bestaat, dan moet U het maar doen, want ik kan het niet. Ik stapte in de auto en het ging van tralala, God regelt dit. En toen was ik dus wel geslaagd! Drie dagen later trouwde die jongen die me had verteld over God en ik mocht ook komen. Ze hadden een christelijke dienst en ik wilde aan het eind daarvan heel graag naar voren gaan om Jezus aan te nemen, maar ik was bang dat ik de aandacht te veel naar me toe zou trekken. Het ging die dag toch om het bruidspaar.
Een maand later wilde ik een avond organiseren over wat het verschil is voordat je gaat geloven in God en erna. Want ik dacht dat ik er dan misschien achter zou komen, hoe ik dat moest doen. Dus ik ging de bruidegom uitnodigen en toen nodigde hij mij uit voor een dienst. Ik wist dat ik daarnaar toe moest en ik ging. Er was weer zo'n zelfde dienst en dit keer ging ik wel naar voren. Iemand bad met mij en ik wist nog niet half wat, maar ik wist: dit is het. Dit is waar ik al die jaren naar verlangd heb.

's Avonds in bed wist ik dat ik geen zelfmoord meer hoefde te plegen. Ik had rust in mijn hart en een onnoemelijke blijdschap. Ik had vaker verlangd naar een vriendje dat altijd naar me zou luisteren en me zou begrijpen. En die had ik nu, een hele grote vriend. Hij luisterde en begreep alles. Ik heb mijn hart voor Hem uitgestort en beetje bij beetje heeft Hij mij genezen van de afwijzing en alle pijn die ik heb gehad. Ik ging veranderen, want zelf was ik nogal kattig. Ik stopte met liegen, haat en bitterheid, en roken. Nog steeds is God met me bezig, zie ik nieuwe dingen om te veranderen. Yes, er is iemand die onvoorwaardelijk van me houdt. Vroeger kwam 's avonds in bed het schaamrood op mijn wangen, vanwege dingen die ik verkeerd had gedaan. Na mijn bekering dacht ik aan dezelfde dingen en kwam gewoon blijdschap, want ik wist dat ik was vergeven.

Toen ik na ongeveer 5 jaar trouwde, werd ik ziek. Mijn schildklier had een ontsteking opgelopen en was kapot. Ik moest medicijnen slikken voor de rest van mijn leven. De dokter zei tegen me: Je moet niet de hoop hebben dat je ooit zult gaan genezen. Dat gaat niet gebeuren. Maar ik had al eerder wonderen gezien. En ik besloot voor me te laten bidden totdat ik genezen was.

En een paar jaar later, liet ik voor me bidden en ik wist dat ik genezen was. Ik stopte met mijn medicijnen en als ik iets voelde van pijn aan mijn keel dan bestrafte ik dat door het bloed van Jezus en het ging weg. Na drie maanden ging ik bloedprikken en naar de dokter. En die zei: Je bloedwaarden zijn goed, ga zo door. Maar ik maakte even duidelijk dat ik al 3 maanden geen medicijnen geslikt had en waarom. Nou, dat vond ze wel opmerkelijk. Voor de zekerheid liet ze me na nog 2 maanden weer bloedprikken, maar alles was goed en ze verklaarde me genezen. Dat was een jaar nadat ze hadden gezegd, dat dat dus echt niet kon. Ja, ja, maar bij God kan letterlijk alles.

Ik snap het wel als jij altijd gehoord hebt, dat God niet bestaat of alleen maar toekijkt. Maar dat is dus echt niet zo! God ziet je hart, je pijn, je moeite, je problemen. En Hij wil en kan alles genezen en veranderen. Maar het is aan jou om de deur voor Hem te openen. Je denkt misschien, maar ik geloof niet eens! Nou, maar ik geloofde ook nog niet in God toen ik mijn rijbewijs ging halen. En daaraan zie je dat God staat te popelen om jou te helpen. Maak die keus en ga zien wat God in je leven gaat doen!

Wilt u ook de keus maken, klik dan hier.

Hoi, mijn naam is Hans en ik ben 41 jaar, ik ben getrouwd en heb 3 dochters.
Ik wilde je graag wat vertellen over de geweldige ingrijpende verandering in mijn leven. Ik was altijd een teruggetrokken persoon. Kwam amper het huis uit. Bij ons thuis stond de televisie bijna altijd aan. Daardoor keek ik veel televisie om de leegte in mijn leven op te vullen en werd daardoor contactarm. Ik heb altijd lieve ouders gehad die altijd veel om me gaven, maar zij konden mijn eenzaamheid niet wegnemen. Ik praatte nooit veel met hun over belangrijke zaken en dingen die me bezighielden. Op school was ik een buitenbeentje en een pispaal omdat ik zo heel erg verlegen was. Ik probeerde de werkelijkheid van mijn eenzame leven ook te verdringen door de werkelijkheid te ontvluchten in boeken en computerspelletjes.

Ik hield van sprookjes en kwam van daar uit op Fantasy Role Playing Games zoals Dungeons and Dragons. In die rollenspelletjes kon je jezelf op papier ontwerpen zoals je graag had willen zijn. Je kon je zo stoer, sterk, knap en intelligent maken als je zelf wilde en je kon een echte held zijn en vechten tegen sterke kwaadaardige wezens die de mensheid bedreigden. Ik wilde graag zo een held zijn aangezien ik zelf mijn leven saai vond en ik ongelukkig was met mezelf. Eigenlijk wilde ik een ander en nieuw leven.

Wat ik ook ontdekte bij deze spelletjes was ‘magie’. In deze fantasiewerelden had je een fysieke wet die magie heette die de werkelijkheid in die fantasiewereld kon veranderen naar je eigen voordeel. Je kon zo een heel machtige persoonlijkheid worden in die fantasiewereld, hoe meer je groeide in het verkrijgen van toverkracht.
Ik vond het gebruik van magie zo geweldig dat ik wenste dat het echt zo kunnen zijn in mijn eigen wereld.
Ik begon occulte boeken te lezen en ontdekte magie inderdaad heel reëel is.

Op een dag een boek dat ik wilde kopen bij een tweedehands boekenwinkel. Toen ik het las, schrok ik. Het ging over uit je eigen lichaam treden. Er stond bij dat je mythische wezens kon ontmoeten en dat je op moest passen dat je dicht bij je lichaam moest blijven, anders kon je er niet meer naar terugkeren. Het is maar goed achteraf dat ik ervan geschrokken ben, want sommige mensen hebben een bijna dood ervaring gehad die hier op lijkt. Zij traden ook uit hun lichaam en zagen enge demonachtige wezens. Ik wist toen nog niet dat magie en toverkunst afkomstig is van de duivel en dat God uit liefde voor ons wil dat we ons niet blootstellen aan deze machten die onze ziel en lichaam willen doden. De duivel is een gevallen engel, maar heeft nog steeds bepaalde macht die engelen ook hebben en hij zal die macht gebruiken om ons iets voor te spiegelen dat er niet is om onze ziel weg te stelen van God. De satan is immers de vader van de leugen.

Ik ging toen studeren in Maastricht en kwam bij een HBO opleiding een meisje tegen die net als ik ook geen populaire figuur was, maar ze was niet op haar mondje gevallen. Dus ik bewonderde haar. Ze kon goed mensen met woorden pijn doen. Dat wilde ik ook. Omdat ik wilde leren voor mezelf op te komen. Maar op een dag merkte ik een verandering in haar. Ze stopte met kwaadspreken en liegen. Ze stopte met roken. Ze leek veel blijer en gelukkiger te zijn. En ze begon over Jezus te praten.

Ze praatte toen veel met mij over Hem. Ik noemde mezelf een christen, maar ik wist dat ik me niet gedroeg als een christen. En zij deed dingen die een christen behoorde te doen. Dat wilde ik ook. Bovendien was ik op zoek naar waarde voor mijn leven, want dat kon ik nergens vinden. Dus toen dit meisje mij vertelde dat God ieder haar op mijn hoofd heeft geteld en dat Hij met open armen op mij stond te wachten om mij in Zijn Armen te sluiten. Net als de vader op zijn zoon in de gelijkenis van de verloren zoon. Dat raakte me, want ik kende God niet als Mijn Vader. En hoewel ik me niet door dit meisje liet overtuigen, werkten haar woorden door in mijn hart. En ik ging thuis op mijn knieën en met tranen in mijn ogen vroeg ik God om vergeving voor mijn zonden en of hij mij een nieuwe kans wilde geven. En dat ik Jezus zou gaan volgen. Vanaf dat moment verdween ook mijn eenzaamheid.

Ik kwam door dat meisje later er achter dat er een evangeliegemeente was in Maastricht en werd door haar uitgenodigd. Ik ging erheen en de prediker preekte over iets dat mij heel erg raakte. Alsof de preek voor mij was. Ik ging daar ook naar voren om te bidden. God heeft mijn leven radicaal veranderd sinds dat moment.

Ik ben nu inmiddels met dit meisje getrouwd. Ze is een geweldige vrouw en samen met haar deel ik drie geweldige dochters. Geweldige zegeningen van God.

Naderhand kwam ik erachter dat God mij exact datgene heeft gegeven wat ik altijd al wilde hebben: een nieuw leven. Een leven wat Hij wil gebruiken om goed te doen. Zo kan ik samen met mijn vrienden uit de kerk helden zijn voor God om deze zieke wereld het evangelie te brengen om mensen te redden van het oordeel en de hel.
Om ze te redden van geestelijke monsters. Ik heb ontdekt: God is sterker dan welke magie of toverkunst ook. God is sterker dan de duivel. Sterker dan wat voor zonde ook. God wil je de overwinning geven. God wil je een nieuwe identiteit geven. Een nieuw plan. God heeft waarde voor je. Iets wat deze wereld je niet kan geven. Want God is degene die echt van je houdt. Hij bewees het door voor jouw zonden aan het kruis te gaan om je te helpen te veranderen en de weg voor je open te maken naar de hemel. Grijp die kans en kies ervoor om Zijn Kind te worden.

Wilt u ook ervoor kiezen om Zijn kind te worden, klik dan hier.

Mijn naam is Michael Gotwalt, ik ben 30 jaar en kom uit Maastricht.

Toen ik ongeveer 12 jaar was gingen mijn ouders uit elkaar na 17 jaar huwelijk en 6 kinderen.
Dit heeft me toen echt opgevreten, ik zag mijn vader bijna niet meer en was echt behoorlijk emotioneel en vol met onbegrip. Het ging zeker niet goed tussen mijn ouders, elke dag de grootste ruzie en daar zaten wij als kinderen dan tussen.

Nadat mijn vader thuis weg was ben ik en mijn 2 jaar jongere broertje helemaal losgeslagen. We gingen niet meer naar school, slenterden de hele dag over straat en kwamen soms nachten niet thuis.
Al snel rolden we de criminaliteit in, pleegden inbraken, overvallen, enz. Daar kwam snel het verkopen en uiteindelijk ook zelf gebruiken van alle soorten drugs bij.

Mijn moeder kon het niet meer aan en zo werden wij beide in een internaat geplaatst. Mijn moeder en de instanties, zoals Jeugdhulp en onze voogden (want we stonden onder toezicht) kwamen er al snel achter dat we daar niet te houden waren. We bleven gewoon weglopen en even vrolijk door gaan met alles. Dit werd uiteindelijk zo erg tot we allebei in de gevangenis terecht kwamen en zo meerdere malen.

Toen ik op een gegeven moment mijn vader verloren ben, ben ik op doktersadvies valium gaan slikken vanwege zware angst en paniekaanvallen en hyperventilatie. Ik ging maar steeds meer en meer valium slikken om niet te veel over dit leven na te denken en al mijn ellende. Dit hielp uiteraard helemaal niets, dus ging ik ook maar weer aan de alcohol en drugs. Dit is op een gegeven moment zo erg geworden dat ik dagelijks aan de cocaïne en speed en XTC zat en daarbij drank en valium gebruikte om weer rustig te worden.

Ik werd hierbij door al deze troep te gebruiken zwaar agressief en niks of niemand interesseerde me nog. Doordat ik in dit criminele wereldje beland was, werd ik regelmatig bedreigd en/of geïntimideerd. Vanwege de grote druk waaronder ik stond en mijn overmatig alcohol- en druggebruik werd mijn haat ook steeds erger en ik besloot me een vuurwapen aan te schaffen. Hierna had ik dit ook geregeld geladen bij me en ik had me voorgenomen me door niets of niemand nog wat laten te gevallen.

Op een dag was ik op mijn pc aan het internetten en tegelijkertijd met het wapen aan het spelen. Ik had schijnbaar onbewust de haan gespannen en krabde me met het wapen op mijn achterhoofd toen ik per ongeluk de trekker overhaalde. Hiervan was ik zo geschrokken dat ik een paar uur in de tuin heb liggen huilen (want ik realiseerde me dat als ik was gestorven ik naar de hel zou zijn gegaan). Ik kon het gewoon niet geloven maar het wapen was niet afgegaan ondanks dat deze geladen was. Hierna heb ik het wapen weggedaan en wou er niks meer van weten.

Ik ben toen wel nog gewoon doorgegaan met het gebruiken van drugs en alcohol, etc. Op een gegeven moment was ik heel ver achtergeraakt met de huur en door dit en andere problemen ben ik toen mijn woning kwijtgeraakt. Ik kwam dus weer bij mijn moeder te wonen die hier overigens helemaal niet blij mee was. Aangezien mijn moeder mij en mijn broer niet meer in huis mocht hebben vanwege het verleden, maakte ze me al snel duidelijk dat ik moest en zou vertrekken omdat ze anders zelf problemen zou krijgen met instanties.

Nou was alles kompleet. Ik was helemaal gespannen en gestresst omdat ik geen enkel idee had waar ik nou moest gaan wonen en dacht dat ik dus weer op straat kwam te leven. Op een avond zat ik bij mijn moeder TV te kijken toen ik opeens een smsje kreeg van mijn neef. Waar eigenlijk instond of ik wel goed bezig was en wat er met me zou gebeuren als ik nu zou komen te overlijden. Mijn neef was overigens een christen en het was net of hij mijn situatie aanvoelde. De dag daarna heb ik hem gebeld en met hem gesproken over alles en hij vroeg me wat ik nu wou gaan doen. Ik zei ‘ik weet het niet’ want ik wist me door al die stress helemaal geen raad meer.

Hij zei dat hij me wou helpen en dat ik bij hem kon wonen. Hier was ik erg blij mee en hij heeft me diezelfde avond nog opgehaald. De dag erna ben ik met hem meegegaan naar de kerk (Evangeliegemeente De Deur) waarna ik op het einde van de avond na de oproep huilend op mijn knieën bij het altaar met iemand van de kerk het bekeringsgebed heb gebeden.

Opeens viel al die last van mijn schouders, ik was weer blij en ervoer meteen Gods liefde. God heeft me meteen vrij gezet van mijn angst en paniekaanvallen en hyperventilatie. Ik heb geen behoefte meer naar drugs en alcohol en ben ook gestopt met het gebruiken van valium na 7 jaar. De agressie was weg en ik ervoer en voelde alleen maar rust, blijdschap en liefde.

Ik zal jullie zeggen mensen, als Jezus Christus zo’n grote zondaar als mij vergeeft van al mijn zondes (en dit zijn er zoveel geweest) en mij vrij kan zetten van al deze dingen!!!
Zou hij dat dan ook niet bij u kunnen?

Wilt u ook vergeven worden door Jezus en u laten vrijzetten, klik dan hier.

Hallo, mijn naam is Helma en ik wil graag laten weten dat God mijn leven veranderd heeft!

Ik ben als kind katholiek opgevoed maar ervaarde niets van God. Ik had veel vragen over geloof maar vond nergens antwoorden. Wel was er onrust in mijn hart, alsof er iets miste, en net zoals iedereen in mijn omgeving vulde ik die leegte met van alles en nog wat: altijd druk-druk-druk zijn met werk, vrienden, uitgaan, enz. Toch vroeg ik mij wel af of dit nou alles was in ’t leven en hoe je nou écht gelukkig kon worden.

Zo liep ik door ’t leven totdat iemand mij liet weten dat je God echt kunt leren kennen, als een persoonlijke vriend. Dit had ik nog nooit gehoord. Ik was geïnteresseerd en begon te bidden, bijbel lezen, God dingen te vragen. En tsjonge, kreeg ik antwoorden!

Veel gebeden werden verhoord en er begon van alles in mijn leven te veranderen. Dingen waar ik jaren mee geworsteld had, begonnen te herstellen. De woorden van de bijbel werden ineens levend voor me. Ik zag dat het niet maar saaie verhaaltjes van 2000 jaar geleden waren, maar dat het over míjn leven nú ging! Dat ook ík bitterheid in mijn hart had, dat ook ík vergeving nodig had en dat ík ook anderen moest vergeven. Ik nam Jezus Christus’ offer aan het kruis aan en vroeg vergeving voor al mijn zonden en misstappen die ik begaan had.

Ik besloot een nieuw leven te beginnen en het deze keer op God’s manier te doen. Gevolg was dat ik een enorme rust en vrede in mijn hart kreeg en begon te veranderen, eindelijk na 26 jaar van mijn leven werd ik Helma zoals God me bedoeld had. Wat een opluchting, wat een blijdschap! Ik kreeg ook rust en zekerheid in mijn hart over het hiernamaals, waar ik altijd wel bang voor was geweest. God gaf me de zekerheid dat er voor mij geen oordeel zal zijn omdat mijn zonden vergeven zijn en dat ik eeuwig gelukkig bij Hem in de hemel zal zijn.

Nog steeds ervaar ik God, doet Hij vele wonderen en is Hij in staat elk leven nieuw leven in te blazen! ’t Is machtig mooi om een kind van God te zijn, dus als jij Hem nog niet kent, zou ik snel m’n hart voor Hem openstellen als ik jou was…

Groeten, Helma.

Wil je je hart voor Hem openstellen? Klik dan hier.

Hoi, ik ben Wime.
Ik ben 17 jaar, en ik kom uit het land Angola. Ik ben naar Nederland gekomen toen ik 10 jaar oud was, samen met mijn broer.

Het was moeilijk voor mij als een kind om op te groeien zonder ouders. Want op sommige momenten miste ik die liefde dat een ouder aan een kind geeft. Ik heb altijd gedacht dat ik er alleen voor stond in de wereld.
Dat er niemand zal zijn om me daarbij te steunen, want ouders had je niet. En je had maar één familielid waarop je terug kon vallen. Maar als diegene op het moment ook er niet voor jou zal kunnen zijn, moest jij het touw zelf maar trekken.

Toen ik 13 jaar oud was ben ik op mezelf gaan wonen in een kamertraining. Daar woon ik al 3 jaar. En in die tijd ben ik in contact gekomen met een oude bekende van mij. En die nodigde me uit om een keer met haar naar een evangeliegemeente te komen. Van evangeliegemeente “De Deur”. In principe wou ik eerst niet mee gaan, want ik dacht bij mezelf: ik heb God helemaal niet nodig.
Een paar maanden later vroegen ze me het nog een keer en toen dacht ik: waarom ga ik niet gewoon even kijken hoe het daar is. Ze draaiden een film waar ik mezelf in kon zien. Het was net of dat over mijn levensstijl ging. Want daar was een prediker die een groep jonge mannen die ook alles kwijt waren naar God wou leiden, en ik weet nog dat hij zei: “God kan jou alles terug geven, alles wat de duivel van jou heeft weg genomen” en dat raakte mijn hart.

En ik weet nog dat ik dacht: waarom maak ik niet gewoon de keus om met God iets nieuws te gaan beginnen; en ik kwam tot bekering die dag. Bekering betekent gewoon dat ik op dat moment Jezus aannam in mijn leven, dat ik zei: Jezus ik wil Uw hulp. En sinds die dag is mijn leven langzaam gaan veranderen. Ik heb mensen leren kennen in de kerk die als familie zijn voor mij. En ik heb een Vader gekregen zoals ik dat nooit heb durven dromen.

En ik kwam achter één ding: we hebben allemaal een dierbare. Stel je eens voor als jij diegene bent die bij jou is weggenomen! Zal jij niet alles op alles zetten om die weer te zien? Het is het zelfde als bij God. Wij zijn Zijn dierbaren en hij heeft Zijn Zoon gegeven om ons terug te zien!!

Wil je naar Gods Zoon komen? Klik dan hier.

Getuigenis van Nienkelet

Al vroeg in mijn leven heb ik besloten om in God te geloven. Ik deed altijd wel mijn best om een goed persoon te zijn. Ik ging graag naar de kerk met mijn ouders en ook aan de jeugdclubs deed ik enthousiast mee. Ik merkte wel dat ik een van de weinigen was van mijn leeftijd die zich interesseerde voor God. Toch had ik niet precies door hoe ik nu als christen door het leven moest gaan. Ik noemde mezelf ook geen christen, maar christelijk, want ik vond dat te radicaal klinken.

Bijna 18 geworden verhuisde ik naar Texas om daar voor een jaar als au-pair te werken. Ik had een bijbeltje meegenomen, omdat ik toch wel eens wilde lezen wat er in stond. Ik dacht dat de Bijbel vooral erg moeilijk zou zijn.

In Texas besloot ik naar de Lutherse kerk te gaan. Deze leek het meest op die van mijn ouders. Er was daar een jeugdleider die bijbelstudies leidde en weer was ik de enige die kwam opdagen. Het leek wel of ik de enige 18 jarige was die zich interesseerde in God. De rest van de kerk was allemaal 40+ geloof ik….

Maar op een dag nam de jeugdleider me mee naar een concert van Dallas Holm. Een christen-zanger. Hij vertelde tussen de liedjes door wat het inhoudt om christen te zijn. Aan het eind van de avond deed hij een oproep of er misschien mensen aanwezig waren die Jezus nog niet kenden. Dit sprak me enorm aan. Het leek wel of hij alleen mij op het oog had, want ik noemde mezelf dan wel 'christelijk', maar ik had niet echt het idee dat ik Jezus Christus 'kende'. Ik ben toen naar voren gelopen en heb Jezus en God beloofd voor Hem te gaan leven.

Op dat moment viel er een enorme last van mij af. Ik ervaarde meteen dat dit de belangrijkste keuze in mijn leven moest zijn geweest. Een stap van mijn kant waar God al die tijd op wachtte…

Ik merkte metteen dat ik het leven anders ging bekijken, ik merkte echt dat ik 'opnieuw geboren' was, net alsof ik extra stel 'geestelijke' ogen had gekregen. De bijbel ging ook voor me open. God kent je en weet precies wat je nodig hebt. Nu is het heel vertrouwd om tot God te bidden en Hem vriend of vader te noemen!

Ik zou nooit meer een leven willen leiden zonder Jezus Christus en zeker niet zonder de zekerheid dat ik zijn kind ben en voor eeuwig bij hem mag zijn. Nu en na mijn dood. Als je dit leest wil ik je aanmoedigen je leven aan Jezus te geven. Hij zal je dan een nieuw leven geven!

Wil je ook die beslissing maken om je leven aan Jezus te geven? Klik dan hier

Mijn naam is Annemieke Lindl en ik wil graag iets op deze website zetten over mijn geloof in God.

Ik ben opgegroeid in een gezin dat bijna elke zondag naar de (synodaal gereformeerde) kerk ging. We baden voor het eten en lazen uit de bijbel. Als kind wist ik zeker dat ik in God geloofde. Maar toen ik een tiener werd, begon ik te twijfelen. Anderen op mijn school geloofden helemaal niet in God, en ik vroeg me af 'God, als u echt bestaat wat doet u dan eigenlijk precies de hele dag?'

Na een paar jaar ging ik naar een internaat in het buitenland. Ik ging nu eens hier en dan eens daar naar de kerk, en toen vroeg een schoolgenootje me mee naar haar evangeliegemeente. De sfeer daar straalde een blijdschap, een zekerheid en een vriendelijkheid uit. Ik bleef daar vaker terugkomen en langzamerhand begonnen me verschillen op te vallen tussen deze mensen en de mensen die in God geloofden die ik van vroeger kende.

Het viel me ook op dat de prediker na elke kerkdienst vroeg of er mensen hun leven aan Jezus wilden geven, ik was niet gewend dat een kerkdienst zo afgesloten werd. Ik vond dat ik daar niet op hoefde te reageren, ik geloofde toch al in God? Maar ik merkte aan de mensen van die kerk dat zij God betrokken bij al hun beslissingen en hun hele leven. Zij lieten zich echt leiden door Gods principes in de Bijbel en door wat ze ervaarden van God. Ik zag dat zij er blij en rustig van werden.

En ik realiseerde me dat ik heel christelijk was opgevoed, gedoopt als baby en naar de kerk enzo, maar dat ik me nooit afvroeg wat God ergens van vond. Ik maakte mijn eigen beslissingen en deed wat ik dacht dat gebeuren moest. Ik las ook in de Bijbel (Ef 2:1-10) dat God alle mensen die zonder Hem (dus in zonde) leven als geestelijk dood beschouwt maar mensen die tot geloof in Hem gekomen zijn mede levend gemaakt heeft met Christus. Deze redding is mogelijk gemaakt omdat Jezus als volmaakt verzoeningsoffer voor onze zonden heeft willen sterven aan het kruis (Rom 5:8-10) en weer is opgestaan. Ik besloot ook een keuze te maken om Jezus te gaan volgen met alles wat ik had, deed en dacht. En ik merkte een hele verandering in mijn leven.

Ik vond het moeilijk om te geloven dat God tevreden was met mijn keuze voor Hem. Was ik wel gehoorzaam en christelijk en oprecht genoeg? Maar ik voelde me enorm bevestigd dat ik echt een christen was geworden toen ik na ongeveer drie maanden vervuld werd met de Heilige Geest en in tongen (een gebedstaal die je zelf niet verstaat) kon spreken. Ik was blij dat ik deze zegen van God had ontvangen! De bijbel zegt namelijk (in 1Kor 12:10) dat dit een gave van de Geest is en dat een ongelovige deze Geest niet kan ontvangen (Joh 14:17)

Ik heb ook verschillende wonderbaarlijke genezingen gezien, gebedsverhoringen meegemaakt, ik heb Gods zalving gevoeld en mensen gezien die dingen zeiden die ze nooit konden weten tenzij dat ze dat van God hadden gehoord. God heeft ook mijn hart heel erg veranderd zodat ik anderen in mijn omgeving ben gaan helpen in plaats van me steeds hun problemen niet echt te realiseren en als eerste aan mezelf te denken.

Omdat God altijd bij me is en altijd in staat is om vriendschap, hulp, liefde te geven zonder zelf ooit vervelende trekjes te hebben (zoals alle mensen wel hebben), merkte ik dat ik vooral in contacten met mensen diep in mijn hart niet meer zo enorm wanhopig naar vriendschap en acceptatie op zoek ben als vroeger.

God is mijn vriend en heeft mij geaccepteerd, als een ander dat niet kan of wil zijn is dat heel echt heel jammer maar geen wereldramp! Maak ook een keus voor Jezus, het is het beste wat je kunt doen!

Wil je ook de keus maken voor Jezus? Klik dan hier

Hoi ik ben Romke en ik vertel u graag welke geweldige dingen God voor mij gedaan heeft.

Op mijn negentiende kwam ik tot bekering en dat was een grote omslag in mijn leven geworden. Daarvóór had ik mijn leven op mijn manier ingericht. Ik had ijzersterke principes over wat goed en wat fout was. Als er mensen zijn die zich niet volgens die maatstaven gedroegen, dan wees ik ze allemaal af. Dat was ook een van de redenen waarom ik echt eenzaam was. Op gegeven moment raakte ik erg depressief, wist niet waarheen ik moest. Ik had geen flauw idee wat mijn toekomst zou zijn. Of ik nou een succesvol zakenman zou worden of een zwerver in de goot, dat wist ik echt niet te zeggen.

Ik kende toen een vrouw die niet alleen over God en het geloof sprak maar zij leefde er ook naar, volgens Bijbelse principes. Ik ging naar haar toe. Zij vertelde mij dat ik de genade van God nodig had, en dat ik vergeving van mijn zonden moest vragen.

Ik werd overtuigd van mijn eigen zonden en ik besefte ook meteen dat ik niet eens aan mijn eigen maatstaven voldeed! Een van mijn principes was nooit te liegen. Maar dat gebeurde toch, ondanks dat ik dat niet wilde. Zo waren er velen van zulke verkeerde dingen. Ik rookte, ik dronk, deed alles wat slecht was. Ik gaf dus mijn hart aan Jezus en toen kwam God naar binnen. Ik ervoer meteen Zijn liefde, warmte en rust. Het is niet te beschrijven, ik kan alleen maar zeggen dat het fantastisch is.

Als u mij ergens tegen zou komen en ik zou dan toevallig even serieus uitzien, vergist u zich dan niet. In mijn hart ben ik altijd blij. Ga ervoor! Vraag God in uw hart. Hij zal uw hart veranderen, uw gedachten veranderen en uw karakter beteren.

Trouwens, ik ben zwaar slechthorend. Drie jaar geleden kwam ik voor het eerst in de kerk van de Deur in Maastricht. Ik kon toen maar zo'n 20% van de preek volgen; ik dacht toen 'wat de pastor preekte zal wel goed zijn'. Maar nu, drie jaar later ben ik nog even slechthorend, maar God stapte gewoon over mijn beperking heen. Ik vertaal nu de hele preek in het Spaans bij elke dienst. Ik heb nog nooit van een dove of zwaar slechthorende gehoord dat hij/zij een presentatie, preek, of wat dan ook op gehoor kon vertalen.

Wat ook bijzonder is, op de conferentie in Zwolle komen pastors uit verschillende landen in het Engels preken (worden na elke paar zinnen naar het Nederlands vertaald door een tolk op het podium). Ik schrijf notities van preken van 30 min. gauw zo'n drie A4tjes vol in het Engels.

Voor God is niets onmogelijk! Ik daag u uit om te ontdekken wat God kan doen in uw leven! Neem Hem aan, dat beveel ik u zéér warm aan!

groetjes Romke Hameleers

Wilt u tot God bidden? Klik dan hier

	Ellen ...Ik begon me te interesseren voor allerlei occulte zaken en daardoor trok ik me terug in mezelf. Ik kon me niet uiten en openen voor anderen. Ik was heel erg gevoelig voor wat anderen tegen me zeiden en van me dachten. [...] Op een gegeven moment, toen ik 14 jaar was, besloot ik dat ik geen zin meer in het leven had en besloot ik zelfmoord te plegen. Dat mislukte en mijn ouders kwamen erachter. Ze hadden er erg veel verdriet van. En ik wist dat ik het daarom niet nog een keer kon proberen. Dus daar zat ik dan, ongelukkig, maar ik kon er niets mee...		Hans, 41 jaar ...Ik probeerde de werkelijkheid van mijn eenzame leven ook te verdringen door de werkelijkheid te ontvluchten in boeken en computerspelletjes. Ik hield van sprookjes en kwam van daar uit op Fantasy Role Playing Games zoals Dungeons and Dragons... Ik begon occulte boeken te lezen en ontdekte dat magie inderdaad heel reëel is...Het ging over uit je eigen lichaam treden. Er stond bij dat je mythische wezens kon ontmoeten en dat je op moest passen dat je dicht bij je lichaam moest blijven, anders kon je er niet meer naar terugkeren...
	Helma ...Ik had veel vragen over geloof maar vond nergens antwoorden. Wel was er onrust in mijn hart, alsof er iets miste, en net zoals iedereen in mijn omgeving vulde ik die leegte met van alles en nog wat: altijd druk-druk-druk zijn met werk, vrienden, uitgaan, enz. Toch vroeg ik mij wel af of dit nou alles was in ’t leven en hoe je nou écht gelukkig kon worden... Zo liep ik door ’t leven totdat iemand mij liet weten dat je God echt kunt leren kennen, als een persoonlijke vriend. Dit had ik nog nooit gehoord...		Wime, 17 jaar ...op sommige momenten miste ik die liefde dat een ouder aan een kind geeft. Ik heb altijd gedacht dat ik er alleen voor stond in de wereld. [...] En in die tijd ben ik in contact gekomen met een oude bekende van mij. En die nodigde me uit om een keer met haar naar evangelie gemeente “De Deur” te komen. In principe wou ik eerst niet mee gaan, want ik dacht bij mezelf: ik heb God helemaal niet nodig. [...] ik weet nog dat hij zei: “God kan jou alles terug geven, alles wat de duivel van jou heeft weg genomen” en dat raakte mijn hart...
	Romke, 32 jaar Ik had geen flauw idee wat mijn toekomst zou zijn [...] God deed meer dan ik ooit verwacht had!! Nu, drie jaar later, ben ik nog slechthorend, maar Hij stapte gewoon over mijn beperking heen. Ik vertaal nu de hele preek naar het Frans of Spaans bij een dienst...		Michael, 30 jaar ...Al snel rolden we de criminaliteit in, pleegden inbraken, overvallen, enz... [...] Dit is op een gegeven moment zo erg geworden dat ik dagelijks aan de cocaïne en speed en XTC zat en daarbij drank en valium gebruikte om weer rustig te worden. [...] Ik werd hierbij door al deze troep te gebruiken zwaar agressief en niks of niemand interesseerde me nog. [...] Op een avond zat ik bij mijn moeder TV te kijken toen ik opeens een smsje kreeg van mijn neef. Waar eigenlijk instond of ik wel goed bezig was en wat er met me zou gebeuren als ik nu zou komen te overlijden...
	Annemieke Het viel me ook op dat de prediker na elke kerkdienst vroeg of er mensen hun leven aan Jezus wilden geven [...] Ik vond dat ik daar niet op hoefde te reageren, ik geloofde toch al in God? [...] En ik realiseerde me dat ik heel christelijk was opgevoed, gedoopt als baby en naar de kerk enzo, maar dat ik me nooit afvroeg wat God ergens van vond...		Nienkelet ...Toch had ik niet precies door hoe ik nu als christen door het leven moest gaan... ...Ik ben toen naar voren gelopen en heb Jezus en God beloofd voor Hem te gaan leven. Op dat moment viel er een enorme last van mij af. Ik ervaarde meteen dat dit de belangrijkste keuze in mijn leven moest zijn geweest. Een stap van mijn kant waar God al die tijd op wachtte…